Co to jest nauka?

Niemal każde podejmowane przez nas działanie jest wynikiem uczenia się w przeszłości, jednak dla niektórych osób uczenie się nadal pozostaje działaniem podejmowanym w kontekście edukacyjnym lub z nim związanym.

Jako niemowlęta uczymy się jeść, zwracać na siebie uwagę, raczkować, chodzić itd., A gdy rozwijamy się w dzieci, a nasze ciała stają się bardziej funkcjonalne, uczymy się ogromnego zakresu umiejętności.

Tradycyjnie badania i studia dotyczące uczenia się koncentrowały się przede wszystkim na uczeniu się we wczesnych latach życia poprzez dzieciństwo i okres dojrzewania. Jednak obecnie uznaje się, że uczenie się jest procesem ciągłym, który rozpoczyna się w chwili narodzin i trwa aż do śmierci; jest to proces, dzięki któremu wykorzystujemy nasze doświadczenie do radzenia sobie w nowych sytuacjach i do rozwijania relacji.

Wiele z naszej nauki odbywa się losowo przez całe życie, z nowych doświadczeń, zdobywania informacji i naszych spostrzeżeń, na przykład: czytanie gazety lub oglądanie wiadomości, rozmowa z przyjacielem lub kolegą, przypadkowe spotkania i nieoczekiwane doświadczenia.

Wiele doświadczeń życiowych daje nam możliwości uczenia się, z których możemy zdecydować, czy się uczyć, czy nie. Ten rodzaj uczenia się przez doświadczenie kontrastuje z bardziej formalnymi podejściami do uczenia się, takimi jak szkolenie, mentoring , coaching i nauczanie , z których wszystkie mają pewien rodzaj struktury, ponieważ są planowane z udziałem osoby wspomagającej.

Nauczanie, szkolenie i inne możliwości uczenia się strukturalnego to czynności, które jedna osoba wykonuje dla drugiej, podczas gdy uczenie się jest czymś, co możemy zrobić tylko dla siebie.

Uczenie się obejmuje znacznie więcej niż myślenie: obejmuje całą osobowość – zmysły, uczucia, intuicję, przekonania, wartości i wolę.   Jeśli nie mamy chęci uczenia się, nie będziemy się uczyć, a jeśli się nauczyliśmy, to w rzeczywistości jesteśmy w jakiś sposób przemienieni. Jeśli uczenie się nie robi różnicy, może mieć bardzo małe znaczenie poza przypadkowymi pomysłami, które unoszą się w naszej świadomości.

Potrzeba uczenia się, aby zaspokoić pewne osobiste potrzeby, a rozpoznanie i rozpoznanie takich potrzeb pozwala nam ocenić, czy nauka była wartościowa i skuteczna.


Kluczowe zasady uczenia się

Istnieje wiele teorii, które próbują wyjaśnić i zademonstrować sposób uczenia się.

Takie teorie mogą często kontrastować ze sobą w zależności od typu uczenia się, które opisują, na przykład tradycyjne teorie uczenia się związane z dziećmi i młodzieżą zaangażowanymi w „edukację” mogą różnić się od teorii związanych z uczeniem się dorosłych.

Poniższa lista jest ogólna i identyfikuje kluczowe zasady związane ze wszystkimi rodzajami uczenia się i może być stosowana w sytuacjach grupowych, a także podczas uczenia się samodzielnie lub z mentorem, tutorem lub trenerem.

Ta lista nie jest wyczerpująca, ale powinna pomóc ci zrozumieć niektóre kluczowe koncepcje uczenia się.

  • Ludzie uczą się najlepiej, gdy są traktowani z szacunkiem i nie są dyskredytowani ani traktowani jako ignoranci. Ustalenie podstawowych zasad na początku sesji szkoleniowej wzmocni tę ważną zasadę. Jednak aby szkolenie było najbardziej efektywne i obejmowało pełne uczestnictwo, trener powinien modelować takie wzorowe zachowanie.
  • O ile to możliwe, możliwości uczenia się powinny być powiązane z wcześniejszym pozytywnym doświadczeniem – obejmuje to samoświadomość ucznia oraz zrozumienie i empatię ze strony każdego facylitatora. Nauka może zostać zablokowana przez negatywne doświadczenia z przeszłości – na przykład niektórzy ludzie, którzy nienawidzili szkoły, nie mogą znieść sytuacji w klasie.
  • W miarę możliwości uczniowie powinni brać udział w planowaniu działań edukacyjnych.   Należy zachęcać uczniów do samodzielnego kierowania się w zakresie wyznaczania celów, ponieważ zwykle poprawia to zaangażowanie i motywację oraz zwiększa uczestnictwo. Facylitatorzy powinni przeanalizować oczekiwania osoby uczącej się na początku kursu lub sesji, aby zachęcić do samodzielnego kierowania.
  • Ludzie uczą się najlepiej, gdy ich środowisko fizyczne jest wygodne.   W sytuacjach grupowych ważne jest również pozytywne środowisko emocjonalne i wspierające; osoby w grupach zwykle najlepiej się uczą, kiedy mogą nawiązywać kontakty towarzyskie i wchodzić w interakcje z innymi członkami grupy.
  • Niezbędna jest interakcja z moderatorem.   Ludzie muszą umieć reagować, kwestionować i wyrażać opinie na temat tego, czego się uczą. Generalnie, w sytuacjach grupowych, cichszych członków należy delikatnie zachęcać do ich wkładu.
  • Działania edukacyjne i / lub sposób uczenia się muszą być zróżnicowane , tak aby obejmowały szereg różnych stylów uczenia się i pomagały uczniowi utrzymać zainteresowanie i motywację. Na przykład w klasie, w tym dyskusje lub inne zajęcia, zwłaszcza rozwiązywanie problemów, jako część lekcji lub wykładu, umożliwi uczniom interakcję i zaangażowanie w temat.
  • Pomoc w natychmiastowych nagrodach.   Ludzie uczą się najlepiej, jeśli wyniki i / lub korzyści wynikające z uczenia się są jasno określone i można je zademonstrować podczas nauki lub bezpośrednio po niej.
  • Ważna jest samoocena i refleksyjna praktyka.   Uczniowie powinni być zachęcani do zastanowienia się nad tym, czego się nauczyli i zastanowienia się nad sposobami poszerzenia swojej wiedzy.

Cykl uczenia się PACT

Naukowcy i inni podjęli wiele prób mapowania i wyjaśniania procesów uczenia się. Powszechnie uznaje się, że uczenie się odbywa się w powtarzalnym cyklu, będącym ciągłą serią procesów.

Poniższy diagram przedstawia ogólny cykl uczenia się i używa akronimu PACT. Cykl dotyczy wszystkich rodzajów uczenia się.

Etapy cyklu uczenia się PACT to:

  • Zdobyć. Nabywa się nową wiedzę (teorię) lub zdolność (umiejętność). Taką wiedzę możesz nabyć na szkoleniach i kursach.
  • Zastosować. Nowa wiedza lub umiejętność są następnie w jakiś sposób ćwiczone.
  • Rozważać. Wyniki praktyki są oceniane i / lub oceniane.
  • Przekształcać. Oryginalna wiedza lub umiejętności są odpowiednio modyfikowane.

Cykl jest następnie kontynuowany i powtarza się.

Cykl PACT powinien pomóc w wykazaniu, że uczenie się jest procesem iteracyjnym: nasza nauka ewoluuje w miarę rozwoju i wykorzystujemy wczesną wiedzę do późniejszego zrozumienia.

Istnieje wiele przykładów tych procesów w działaniu – zwykle uczymy się podstaw przedmiotu lub umiejętności, zanim przejdziemy do poziomu średnio zaawansowanego, zaawansowanego i ostatecznie eksperckiego. Na każdym etapie opieramy się na wiedzy i doświadczeniu, które już zdobyliśmy, zdobywając dalszą wiedzę, doświadczenie lub techniki i powtarzając cykl nauki.


Zdolność uczenia się

Nasze indywidualne możliwości uczenia się znacznie się różnią i będą zależeć nie tylko od zdolności, ale także od motywacji, osobowości, stylu uczenia się i świadomości naszych własnych procesów uczenia się.

Praca nad świadomością własnych procesów uczenia się oznacza „uczenie się, jak się uczyć”. Na przykład w środowisku uniwersyteckim studenci zwykle uczą się pewnych umiejętności, które obejmują uczenie się, jak szukać informacji w razie potrzeby i jak je właściwie wykorzystywać.

Podsumowanie

Uczenie się jest czynnością wewnętrzną i kluczową umiejętnością rozwoju osobistego.

Uczenie się nie jest czymś, co można bezpośrednio zaobserwować u innych. Możemy jednak obserwować efekty uczenia się u siebie iu innych – dlatego w formalnych sytuacjach uczenia się ocena jest tak istotną częścią procesu nauczania.

Wyniki ocen akademickich, esejów, egzaminów itp. Są po prostu próbą zmierzenia, ile dana osoba się nauczyła, ale nie mogą zmierzyć faktycznego procesu uczenia się.

Uczenie się powoduje zmiany w naszym działaniu, myśleniu i / lub odczuwaniu siebie, innych ludzi i otaczającego nas świata. Takie zmiany mogą być trwałe lub tymczasowe, w zależności od naszego własnego postrzegania ważności i przydatności zdobytej wiedzy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *