Jak pisać z punktu widzenia dziecka?

Pisanie innym głosem narracyjnym jest trudne, a jeszcze trudniej jest przekonująco pisać z perspektywy dziecka.

Praktyka czyni mistrza, prawda? Im bardziej przyzwyczaisz się do pisania z punktu widzenia dziecka, tym bardziej naturalna będzie to czynność. Mamy kilka przydatnych sugestii, które pomogą Ci uchwycić autentyczny głos dziecka, bez względu na jego wiek.

1: Dla kogo piszesz?

Zastanów się, kto będzie czytał twoją książkę. Dla kogo piszesz – dla dzieci lub dorosłych?

Jeśli piszesz dla dorosłych, możesz dołączyć podteksty, które zrozumie Twój czytelnik. Pomyśl o powieściach takich jak Chłopiec w pasiastej piżamie Johna Boyne’a. Dorosłym łatwo jest wyłapać wskazówki, że powieść rozgrywa się podczas II wojny światowej, a rodzina przeniosła się do Auschwitz, jednak nie mieszkają w obozie:

„Heil Hitler”, powiedział, co, jak przypuszczał, było innym sposobem powiedzenia: „Cóż, na razie do widzenia, miłego popołudnia”. John Boyne, Chłopiec w pasiastej piżamie

Korzystanie z punktu widzenia dziecka pozwala zbudować dramatyczną ironię, w której czytelnik rozumie znacznie więcej niż dziecięcy narrator.

Jeśli piszesz dla czytelnika-dziecka, ważne jest, aby uchwycić autentyczny głos i perspektywę. Dzieci szybko dostrzegają rzeczy, które im nie pasują. Ale nie wysilaj się, próbując włączyć najnowszy slang i technologię, której używają; wszystko zmienia się bardzo szybko a przecież nie chcesz pisać książki, która wydaje się nieaktualna.

Książki dla dzieci – https://www.psychoskok.pl/kategoria-produktu/bajki/

2: Przeczytaj beletrystykę dla dzieci i młodzieży

Dobrzy pisarze to również dobrzy czytelnicy. Szukaj udanych powieści napisanych z perspektywy dziecka. Przeanalizuj, jak autorzy skutecznie uchwycili punkt widzenia dziecka. Jak rozpoznać, że dziecko mówi?

Zbadać:

  • Niezależnie od tego, czy korzystali z pierwszej czy trzeciej osoby
  • Jak ujawniają charakter, zainteresowania i hobby dziecka?
  • Jak zorganizowany jest dialog
  • Wiek dziecka
  • Różnice w perspektywie osoby dorosłej

Przedstawianie dzieci w literaturze zmieniało się z biegiem czasu, więc nie polegaj tylko na ulubionych książkach swojej młodości. Sprawdź najnowsze wydania dla dzieci i młodych dorosłych i dowiedz się, jak zbudowali przekonującą perspektywę dziecka.

3: Prowadź swoje badania

Jeśli chcesz brzmieć jak dziecko, spędzaj z nimi jak najwięcej czasu. Zostań wolontariuszem w lokalnej grupie młodzieżowej, spotykaj się z przyjaciółmi, którzy mają dzieci i oglądaj platformy wideo, takie jak TikTok i YouTube.

Posłuchaj, jak rozmawiają, nie tylko z dorosłymi, ale także między sobą. Obserwuj sposób, w jaki wchodzą ze sobą w interakcję; często jest bardziej fizyczny, dramatyczny i entuzjastyczny niż sposób komunikowania się dorosłych.

4: Uchwyć odpowiednią grupę wiekową

Nie zakładaj, że wszystkie dzieci są takie same. Różne grupy wiekowe mają różne zainteresowania, zainteresowania i sposoby mówienia.

Młodsze dzieci często mówią szczerze (zbyt szczerze jak na gust dorosłych!). Naśladują to, co słyszeli dorośli, i zadają niekończące się pytania. Małe dzieci tworzą wyobrażenia na podstawie swoich doświadczeń i często błędnie rozumieją rzeczy, które dorośli uważają za oczywiste:

„Nie chcę być nocnym ptakiem” – powiedział Plop swojej mamie. „Ciemność jest paskudna”. Jill Tomlinson, Sowa, która bała się ciemności

Starsze dzieci czują, że już wszystko wiedzą. Rodzice często są raczej źródłem irytacji niż wskazówek. Nastolatki są bardziej zamknięte i skryte, mniej otwarte i bardziej sarkastyczne. Uchwycenie właściwej grupy wiekowej pomaga nadać pisaniu autentyczny charakter.

5: Uzyskaj właściwy dialog

Trudno jest stworzyć dobry dialog, który brzmi tak, jakby mówiło dziecko. Najpierw pomyśl o wieku dziecka. Mowa młodszych dzieci jest ograniczona słownictwem. Ale to nie znaczy, że ich język jest prosty. Młodsze dzieci używają bogatych obrazów, porównań i zaskakujących porównań, aby wyrazić siebie, ponieważ nie mają rozwiniętego słownictwa. Weź powieść Pokój Emmy Donoghue. Pięcioletni Jack używa bardzo podstawowych zdań, ale wyraża złożone myśli o świecie:

Dziś mam pięć lat. Miałam cztery lata ostatniej nocy kładąc się spać w Szafie, ale kiedy budzę się w Łóżku po ciemku, przebieram się na pięć, abrakadabra. Wcześniej miałem trzy lata, potem dwa, potem jeden, potem zero. Czy odliczałem liczby?

Unikaj prób uchwycenia dokładnie takiego slangu, jakiego używają dzieci, nieuchronnie będziesz brzmiał jak dorosły podszywający się pod dziecko. Ale słuchaj, jak dzieci mówią, aby usłyszeć ich wzorce porozumiewania się.

6: Wejdź do ich głów

Zanurz się głęboko w swoje postacie. Jakie są ich obawy i motywacje? Wspólne tematy, które utrzymują się przez lata, to przyjaźń, zastraszanie, utrata bliskich, rozwód i separacja. Jak wygląda ich codzienna rutyna? Jak spędzają czas?

Dzieci różnią się od siebie tak samo jak dorośli. Skupiają się na rzeczach, które wydają się nam dziwne lub nieistotne. Unikaj wrzucania ich do znanych stereotypów i zastanów się, co je wyróżnia. Każdy potrzebuje charakterystycznego głosu, jak protagonista Christopher Boone:

Lubię psy. Zawsze wiesz, co myśli pies. Ma cztery nastroje. Radosny, smutny, krzyżowy i skupiony. Poza tym psy są wierne i nie kłamią, bo nie potrafią mówić. – Mark Haddon, Ciekawy incydent z psem w nocy

Dzieci łączą nowe doświadczenia z tym, co już wiedzą. Usuń bogactwo posiadanej wiedzy i spróbuj wyobrazić sobie, jak mogą się czuć w danej sytuacji. Jak mieliby to zrozumieć? Zobacz na przykład, jak Bruno dokonuje interesujących porównań, gdy rozważa zostanie odkrywcą:

Rzecz w odkrywaniu polega na tym, że musisz wiedzieć, czy to, co znalazłeś, jest warte znalezienia. Niektóre rzeczy po prostu tam siedzą, pilnując swoich spraw, czekając na odkrycie. Jak Ameryka. A inne rzeczy prawdopodobnie lepiej zostawić w spokoju. Jak martwa mysz z tyłu szafy. John Boyne, Chłopiec w pasiastej piżamie

Zmień kąt — dosłownie. Zbadaj pokój z wysokości dziecka, aby zobaczyć, jak różne rzeczy się odczuwa. Dla młodszych dzieci wszystko jest większe, często rzeczy nie są stworzone do ich rozmiarów. Pomyśl o wchodzeniu po schodach w autobusie lub sięganiu do wysokich szafek i wykorzystaj to, aby uchwycić poczucie bycia dzieckiem w świecie zaprojektowanym dla potrzeb dorosłych.

Struktury narracjihttps://www.psychoskok.pl/aktualnosci/struktury-narracji/

Końcowe przemyślenia

Pisanie z perspektywy dziecka jest trudne. Potrzeba praktyki, aby było przekonujące. Poeksperymentuj z pisaniem krótkiego tekstu jako osoba dorosła. Teraz spróbuj ponownie napisać ten sam utwór z perspektywy dziecka. Jak to się zmienia? Co dziecko zauważa, czego nie zauważa dorosły? Co zrozumie dorosły ze względu na swoje szersze doświadczenie?

Im więcej eksperymentujesz ze zmianą perspektywy, tym bardziej naturalny stanie się głos Twojego dziecka. Słuchaj dzieci i czytaj inne powieści, w których głos dziecka analizuje, co sprawia, że książki te odnoszą sukcesy? Już wiesz?

Postacie fantasy: 4 wspólne cechy i pomysły na ich tworzenie – http://www.poradniki24h.pl/7774/postacie-fantasy-4-wspolne-cechy-i-pomysly-na-ich-tworzenie/

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *